(İHA) - Giresun'da üniversitede eğitim gören Afrikalı öğrenciler harçlıklarını fındık bahçesinden çıkartıyor.
Dünyanın tescilli en kaliteli fındığının üretildiği Giresun'da fındık hasadı devam ediyor. Yerli işçilerin artan maliyetleri ve herkesin kendi fındık hasadına yoğunlaşması, fındık toplamak için üreticileri alternatif çözümler aramaya yönlendiriyor. Rize'deki çay bahçelerinde çalışan Afrikalı işçilerinden esinlenen Giresunlu fındık üreticileri de çareyi benzer bir çözümde buldu. Bu çerçevede Giresun Üniversitesi'nde eğitim gören Gine, Kamerun ve Zambiyalı öğrencilerle irtibata geçen Giresunlu fındık üreticisi hem kendi sorununa çözüm buldu, hem de öğrencilerin harçlıklarını çıkarmalarına yardımcı oldu.
Fındık üreticisi Bekir Bayram, Giresun'da fındık hasadında çalışan Afrikalı öğrencilerin, üreticilerin iş gücü ihtiyacını karşılayarak önemli bir rol üstlendiğini söyledi. Bayram “Yerli fındık işçisi bulmak oldukça zor. Ya günlük çok yüksek yevmiye istiyorlar ya da kendi işlerinin yoğunluğundan başkasına yardım edemiyorlar. Bu durum bizi başka arayışlara yöneltti. Ben de Giresun Üniversitesi'nde okuyan oğlumun Afrikalı arkadaşlarına teklif ettim ve birlikte fındık toplamaya başladık. Zorlu arazilerde dahi yabancılık çekmeden çalışabiliyorlar ve yerli işçileri aratmıyorlar. Onların performansından ve uyum sağlamalarından son derece memnunum. Gelecek yıllarda da onlarla çalışmayı düşünüyorum" dedi. "Aileme yük olmadan masraflarımı karşılıyorum"
Giresun Üniversitesi'nde öğrenci olan Zambiyalı Gift Muyenga ise fındık toplayarak okul masraflarını çıkardığını belirtti. Muyenga, "Giresun'a gelmeden önce fındığın ne olduğunu bilmiyordum. Burada öğrenip topluyorum. En çok zorlandığım ise arazi şartları, çünkü bizim coğrafyamız düzlük, burası ise yamaç. Arazilerde inip çıkmak yorucu fakat başka bir zorluk yok. 4 yıldır Giresun'da öğrenciyim, bazen ülkeme dönüyorum ama iş bulduğumda çalışıyorum. Bu sene de fındık toplama işi buldum. Buradan giderken biraz fındık alıp aileme götüreceğim ve belki Giresun'daki anılarımla ilgili bir şeyler yazmayı da düşünüyorum" diye konuştu.
Dünyanın tescilli en kaliteli fındığının üretildiği Giresun'da fındık hasadı devam ediyor. Yerli işçilerin artan maliyetleri ve herkesin kendi fındık hasadına yoğunlaşması, fındık toplamak için üreticileri alternatif çözümler aramaya yönlendiriyor. Rize'deki çay bahçelerinde çalışan Afrikalı işçilerinden esinlenen Giresunlu fındık üreticileri de çareyi benzer bir çözümde buldu. Bu çerçevede Giresun Üniversitesi'nde eğitim gören Gine, Kamerun ve Zambiyalı öğrencilerle irtibata geçen Giresunlu fındık üreticisi hem kendi sorununa çözüm buldu, hem de öğrencilerin harçlıklarını çıkarmalarına yardımcı oldu.
Fındık üreticisi Bekir Bayram, Giresun'da fındık hasadında çalışan Afrikalı öğrencilerin, üreticilerin iş gücü ihtiyacını karşılayarak önemli bir rol üstlendiğini söyledi. Bayram “Yerli fındık işçisi bulmak oldukça zor. Ya günlük çok yüksek yevmiye istiyorlar ya da kendi işlerinin yoğunluğundan başkasına yardım edemiyorlar. Bu durum bizi başka arayışlara yöneltti. Ben de Giresun Üniversitesi'nde okuyan oğlumun Afrikalı arkadaşlarına teklif ettim ve birlikte fındık toplamaya başladık. Zorlu arazilerde dahi yabancılık çekmeden çalışabiliyorlar ve yerli işçileri aratmıyorlar. Onların performansından ve uyum sağlamalarından son derece memnunum. Gelecek yıllarda da onlarla çalışmayı düşünüyorum" dedi. "Aileme yük olmadan masraflarımı karşılıyorum"
Giresun Üniversitesi'nde öğrenci olan Zambiyalı Gift Muyenga ise fındık toplayarak okul masraflarını çıkardığını belirtti. Muyenga, "Giresun'a gelmeden önce fındığın ne olduğunu bilmiyordum. Burada öğrenip topluyorum. En çok zorlandığım ise arazi şartları, çünkü bizim coğrafyamız düzlük, burası ise yamaç. Arazilerde inip çıkmak yorucu fakat başka bir zorluk yok. 4 yıldır Giresun'da öğrenciyim, bazen ülkeme dönüyorum ama iş bulduğumda çalışıyorum. Bu sene de fındık toplama işi buldum. Buradan giderken biraz fındık alıp aileme götüreceğim ve belki Giresun'daki anılarımla ilgili bir şeyler yazmayı da düşünüyorum" diye konuştu.
